Sunday, August 5, 2007

အနာဂါတ္တြက္ ရင္ေသြးငယ္မ်ား

လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ကေရးထားျဖစ္ခဲ့ ၿပီး ဘယ္မွာမွ မေဖာ္ျပျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ့ အျမင္တခုကို ျပန္လည္ခ်ျပ ျဖစ္ခဲ့ပါ ၿပီ။ အျပည့္ အစံုကို ေအာက္မွာ ဆက္လက္ ၾကည့္ရႈ ေ၀ဖန္ေပးၾကပါ။

အနာဂါတ္အတြက္ရင္ေသြးငယ္ေတြ
ေန.နဲ႕ ညလို႕ေလာကႀကီးကို သက္မွက္ခဲ့လို႕အခ်ိန္ကာလဆိုတာ လူေတြရဲ႕ေန႕စဥ္ဘ၀မွာ အစားထိုးမရတဲ့ အရာေတြအျဖစ္ခံယူလာခဲ့တာေရွးယခင္ထဲကပါ။ ေျပာင္းလဲျဖစ္ေပၚေနတဲ့နည္းပညာေတြဟာတကယ့္ကို အ့ံမခန္းပါဘဲ။ လူေနမႈ႕ပံုစံေတြဟာေရွးယခင္ကလိုမဟုတ္ဘဲအလြန္႕အလြန္တိုးတက္ေနပါတယ္။တခုရိွ
တာကေျပာင္းလဲမႈ႕ေတြနဲ႕အတူအလွ်င္အျမန္ျဖစ္ေပၚလာမယ့္တႏိုင္ငံနဲ႕တႏိုင္ငံနည္းပညာကြာဟမႈ႕ဟာ က်ဥ္းေျမာင္းသြားမွာ လား၊က်ယ္ျပန္႕လာမွာလား။ ေမးခြန္းထုတ္စရာပါ။

ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲႏိုင္ငံေတြအေနနဲ႕ကလဲနည္းပညာျပန္႕ပြားေရးဆိုင္ရာစာခ်ဳပ္ေတြခ်ဳပ္ဆိုၿပီးပညာေခတ္ ႀကီးျဖစ္ ္ေပၚဖို႕အျပင္းအထန္အားထုတ္
ေနၾကတာေတြ႕ရပါတယ္။နည္းပညာcompany ၾကီးေတြအေရွ႕ဘက္ကို ေရြ႕လာတာဟာအေရွ႕တိုင္းသား
ေတြရဲ႕ပညာေရး တိုးတက္မႈ႕အေပါင္းဘက္ျပေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အေရွ႕တိုင္းရဲ႕လစာနည္းပညာတက္ လုပ္သားအင္အားေပါမ်ားမႈဟာcompany ႀကီးေတြရဲ႕စားကြက္လုစရာျဖစ္လာတာေပါ့။ တဖက္ကလဲပညာ တက္လုပ္သားေတြရဲ႕ အခြင့္အလမ္းေပါမ်ားလာသလို၊ ကာယလုပ္သားေတြရဲ႕ အခြင့္အလမ္းေတြေလ်ာ့က် လာတာေတြ႕ရပါတယ္။ အခုမွတဟုန္ထိုး တိုးတက္လာတဲ့လူေနမႈ႕ပံုစံေတြက ေက်းလက္မွာလ ူေေနထူတပ္တဲ့ အေရွ႕တိုင္းႏိုင္ငံေတြအဖို႕ လူတန္းစားကြာဟမႈ႕ႀကီးထြားေအာင္ တြန္းပို႕သလိုျဖစ္ေနပါတယ္။ စက္မႈ႕စိုက္ပ်ိဳးေရးေျပာင္းလဲလာမႈ႕နဲ႕အတူေက်းလက္ကေနၿမိဳ႕ျပေျပာင္းေရြ႕လာတဲ့လုပ္သားေတြရဲ႕အ လုပ္လက္မဲ့ျပသနာကလဲမေသးပါဘူး။ျပည္တြင္းစစ္ေတြ၊ႏိုင္ငံေရးမတည္ၿငိမ္မႈ႕ေတြၾကားကႀကီးျပင္းလာတဲ့အေရွ႕
ေတာင္အာရွကႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္သက္လုပ္သားေတြထဲမွာပညာေရးဆံုးခန္းမတိုင္သူေတြအမ်ား ႀကီးရိွပါ
တယ္။လြန္ခဲ့တဲ့ဆယ္စုႏွစ္အတြင္းေျပာင္းလဲသြားတဲ့စီးပြားေရး၊လူမႈ႕ေရးေတြကိုအမွီလိုက္ဖို႕ ႀကိဳ း စားရင္း
ပထမမ်ိဳးဆက္ရဲ႕ပညာေရးအားေပးႏိုင္ဖို႕လစ္ဟင္းခဲ့ရပါတယ္။အခုသူတို႔ေတြအရြယ္ေရာက္ လာတဲ့အခုပ
ညာေခတ္ရဲ႕ေနာက္ထပ္ေပါက္ဖြားလာမယ့္သူတို႕တေတြရဲ႕အနာဂါတ္ရင္ေသြးအတြက္ရင္ဆိုင္ ၾကရာမွာလူေနစားရိတ္ႀကီးျမင့္မႈ႕၊ပညာေရးစားရိတ္ေခါင္ခိုက္မႈ႕ေတြေၾကာင့္နည္းပညာဆိုင္ရာသင္ၾကားေရးေတြမွာ
ရိွတဲ့ကန္႕သက္ခ်က္ေတြကိုေၾကာ္လႊားဖို႕ခက္ခဲပါလိမ့္မယ္။လူတေယာက္ပီစီတလံုးေခတ္ ေရာက္ေအာင္
ေမွ်ာ္ေနရင္ဘာမွအလုပ္ျဖစ္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ေနာက္ထပ္အတားအဆီးတခုကဘာသာစကား ျဖစ္ပါတယ္။
မိရိုးဖလာဘာသာစကားအရမ္းထြန္းကားတဲ့အာရွအေရွ႕တိုင္းမွာေတာ့နည္းပညာကြာဟမႈက ေနာက္ကေန
ထပ္ခ်က္မကြာလိုက္ေနဦးမွာပါ india နဲ႕ china မတူတာ english လိုတက္ကြၽမ္းတဲ့လုပ္သားေတြက
india မွာပိုမ်ားေနတာပါဘဲ။ပညာေရးသင္ရိုးညႊန္းတမ္းေတြမွာနည္းပညာဆိုင္ရာေတြကိုမိခင္ဘာသာစကားနဲ႕သင္တဲ့ဲ japan ကိုသေဘာက်ပါတယ္။ english စာကိုအေျခခံကေနက်က်နနသင္တဲ့ india စတိုင္ကလဲေကာင္းပါတယ္။ဘာလို႕လဲဆိုရင္နည္းပညာေတြေလ့လာရာမွာဘယ္လိုဘာသာရပ္ဘဲျဖစ္ျဖစ္အ
ေနာက္ႏိုင္ငံေတြကေနဆင္းသက္လာတာဆိုေတာ english ့လိုတိုက္ရိုက္ေလ့လာရာမွာလူမ်ားစုအတြက္
ေတာ့ခ်ဥ္းကပ္ဖို႕အခက္အခဲအနဲငယ္ရိွၾကမွာပါ။အေခၚအေ၀ၚသံုးႏွံဳးမႈ႕ေတြကတိုက္ရိုက္ေခၚဆိုသင့္ေပမယ့္လဲေလ့လာရာမွာေတာ့ေအာက္စီဂ်င္နဲ႕ဟိုက္ရိုဂ်င္ေပါင္းရင္ေရကေတာ့ေရပါဘဲ။ ေက်ာင္းေတြမွာငယ္
စဥ္ကတည္းက english စာကိုအေျခခံကေနေသေသခ်ာခ်ာေအာက္သက္ေက်ေအာင္သင္လာမွျဖစ္မွာပါ။
ငယ္စဥ္ကတည္းကသင္လာရင္ေနာက္ပိုင္းေတာ္ေတာ္ေျပာင္းလဲသြားႏိုင္ပါတယ္။အခုေခတ္မွာကေငြေၾကး
တက္ႏိုင္ပါမွပညာေတြတက္ရမယ့္ပံုျဖစ္ေနတာပါ။တက္ႏိုင္တဲ့သူကလဲတက္ႏိုင္သလိုမတက္ ႏိုင္လို႕အေျခ
ခံပညာေက်ာင္းေတာင္မတက္ႏိုင္တဲ့ခေလးေတြအမ်ားႀကီးပါ။ႀကိဳးစားရင္ဘာမဆိုျဖစ္တယ္မ ေ ေျပာခ်င္ပါနဲ႔
သူတို႕ေလးေတြမွာစာလဲေကာင္ေကာင္းမဖတ္တက္ေတာ့ဗဟုသုတဆိုတာလဲမျပညိ့္၀ၾကပါဘူး။ႀကိဳးစားဖို
အခြင့္အေရးေတြလဲမရိွၾကပါဘူး။ေန႕စဥ္ေန႕တိုင္းစား၀တ္ေနေရးအတြက္ရံုးကန္ရင္းဘ၀ကိုခက္ခက္ခဲခဲ
ေက်ာ္လႊားရင္ဆိုင္ေနၾကရပါတယ္။ India ဘယ္ေလာက္ဘဲတိုးတက္လာေနပါေစဆင္းရဲမြဲေတေနတဲ့က
ေလးေတြအမ်ားႀကီးရိွပါေသးတယ္။တရုတ္မွာလဲထိုနည္း၄င္းဘဲ။ေနာင္မၾကာေတာ့မယ့္အခ်ိန္ မွာ ၾ ကီးျပင္း
လာေတာ့မယ့္မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြအတြက္ရင္ဆိုင္စရာအခက္အခဲေတြကတေန႕ထက္တေန႔ပိို လာ ာေနပါတယ္
သူတို႕လိုကေလးေတြအတြက္လဲစိတ္မေအးရသလို၊တိုင္းျပည္အတြက္ေရာအနာဂါတ္မွာမလွမပျဖစ္ေနမွာပါ။ခုခ်ိန္မွာကတည္းကျပင္ဆင္သင့္တာေဆာင္ရြက္သင့္တာေတြေသေသခ်ာခ်ာ လုပ္သင့္ပါၿပီ။ထိုင္းမွာ
ေတာ့ေက်ာင္းသားတေယာက္လက္စြဲကြန္ပ်ဴတာတစ္လံုးစီမံကိန္းကိုလုပ္ေနပါတယ္။လုပ္ေန ေေပမယ့္လဲအ
ေျခခံလူတန္းစား၊ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈ႕ေနာက္က်ေနတဲ့ေက်းလက္အစြန္အဖ်ားေတြကိုပစ္မွတ္ထားပါတယ္။အမွန္က
ေတာ့ေမ်ာက္လက္ထဲအံုးသီးေပးသလိုပါဘဲ၊အေျခခံက်တဲ့လိုအပ္ခ်က္ေတြျဖစ္တဲ့ေက်ာင္းေနရြယ္ေရာက္ကေလးတိုင္းေက်ာင္းတက္ေနႏိုင္ေရး၊မိဘမဲ့ကေလးမ်ားအတြက္ထိေရာက္မယ့္အကူအညီေပးမႈ႕၊ကေလးေတြအတြက္စိတ္ပိုင္း၊ရုတ္ပိုင္းဆိုင္ရာအကာအကြယ္ေပးမႈႈ႕ေတြ၊က်န္းမာေရးက႑ေတြကိုျဖည့္စီးမေပး
ႏိုင္ေသးဘဲနည္းပညာရပ္ဆိုင္ရာေတြကိုခုန္ပ်ံေက်ာ္လႊားၿပီးပံ့ပိုးေပးဖို႕ရာလံုး၀မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ေအာက္
ေျခအဖြဲ႕အစီးေတြရဲ႕အားနည္းခ်က္ေတြကႏိုင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕ပညာေရးမူ၀ါ-ကိုေဖာ္ေဆာင္ရာမွာ
ခ်ိဳ႕ယြင္းေစပါတယ္။ႏိုင္ငံတကာအလွဴရွင္ေတြကေထာက္ပံ့ေနေပမယ့္လဲအတိုင္းအတာတခုေလာက္မွာသာသြားစုေနတာေတြ႕ရပါတယ္။ေထာက္ပ့ံေငြေတြကိုအေၾကာင္းျပဳၿပီးႏိုင္ငံေရးဖိအားေပးမႈ႕ေတြလုပ္
ေဆာင္ျခင္း၊ေထာက္ပ့ံေငြေတြဟာအမွန္လိုအပ္တဲ့ေနရာမေရာက္ဘဲအလြဲသံုးစားမႈ႕ေတြေပၚ ေပါက္ေန
ျခင္းစတဲ့မျဖစ္သင့္တဲ့အျခအေနေတြေၾကာင့္အခ်ိန္ေတြကုန္ဆံုးၿပီးကေလးေတြအတြက္အမ်ား ႀကီးနစ္နာ
ေစပါတယ္။ဘယ္ေနရာမွာေတာ့ကေလးေတြေက်ာင္းအပ္လို႕မရဘူး၊ဘယ္မွာေတာ့ျဖင့္ကေလးလုပ္သား
ေတြသံုးေနတယ္လို႕ေျပာေနမယ့္အစားလက္ေတြ႕မွာတက္ႏိုင္သေလာက္ကူညီၾကစမ္းပါလားလို႕ေျပာခ်င္ပါတယ္။သူမ်ားႏိုင္ငံကိုအားက်ေနရံုနဲ႔ေတာ့တိုင္းျပည္ႀကီးတိုးတက္လာမွာမဟုတ္ပါဘူး။ကိုယ္စြမ္းသ
ေလာက္နဲ႕တိုင္းျပည္ကိုအႀကိဳးျပဳေစခ်င္ပါတယ္။ယေန႔လူငယ္ေနာင္၀ယ္လူႀကီးဆိုသလိုကေလးေတြဟာအနာဂါတ္ရဲ႕အသီးအပြင့္ေတြပါ။သူတို႕တေတြကိုလစ္လွ်ဴရွဳထားရင္အနာဂါတ္ကိုေမ့ေလ်ာ့ေနတာနဲ႕အတူတူပါဘဲ။တူညီတဲ့ခံစားခ်က္ေတြရိွရင္ကေလးေတြနဲ႔အတူကမာႀကီးကို ေျပာင္းလဲၾကပါစို႕လား။အစားထိုးမရတဲ့အခ်ိန္ေတြထဲကအမ်ားအက်ိဳးအတြက္နဲနဲေလာက္ဖဲ့ ေပးးၾကည့္စမ္းပါ။စားလက္စကိတ္မုန႕္ကိုေၾကာင္ေလးေတြခ်ေၾကြးလိုက္ရရင္ခံစားရတဲပီတိ ထက္မနဲသင္ခံစားရလိမ့္မယ္။ကေလးတိုင္းကိုစာတက္ေစခ်င္တယ္၊ႏိုင္ငံေတာ္ကစာၾကည့္တိုက္ေတြေက်းလက္အထိဖြင့္ေပးေနတာေကာင္းပါတယ္။တခုရိွတာေရရွည္
တည္ျမဲေအာင္ထိန္းထားႏိုင္ဖို႕ကအေရးႀကီးတာေၾကာင့္ေစတနာထားေဆာင္ရြက္ၾကေစခ်င္ပါတယ္။စာ
တက္မွစာဖတ္ႏိုင္မယ္၊စာဖတ္ႏိုင္မွဗဟုသုတတိုးပြားမယ္၊ဗဟုသုတရိွမွေ၀ဖန္ပိုင္းျခားစမ္းစစ္ ႏိုင္တဲ့အ
ရည္အျခင္းေတြရလာၿပီးလူတကိုယ္ျခင္းရဲ႕တိုးတက္ေအာင္ျမင္မႈ႕ကိုျဖစ္ေစမွာပါ။လူတိုင္းညာ ဥဏ္အေမ်ာ္
အျမင္နဲ႕ျပည္႕စံုၿပီးသာယာတဲ့တိုင္းျပည္ႏိုင္ငျံဖစ္ထြန္းလာမွာမလြဲဧကန္ပါဘဲ။

4 comments:

ရြက္၀ါ said...

balargout ေျပာသြားတာေတြက စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ အနာဂါတ္မွာ လူႀကီးျဖစ္လာမယ့္ ကေလးေတြအတြက္ စဥ္းစားဖို႔လည္း သင့္ပါတယ္။ ငယ္ငယ္ကတည္းက အဂၤလိပ္စာကို စနစ္တက်သင္ေပးသင့္တယ္ ဆိုတဲ့ကိစၥကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္အေတြးနဲ႔က မတူဘူးျဖစ္ေနတယ္။ စနစ္တက်လို႔ သံုးထားတာေတာ့ ေျပာစရာမရွိပါဘူး။ လက္ရွိသင္ပံုသင္နည္းကေတာ့ စနစ္ေတာ္ေတာ္မက်တာပါ။ အေျခခံပညာ ၿပီးတဲ့လူ၊ ဘြဲ႔ရၿပီးတဲ့လူအျပင္ ဘြဲ႔လြန္ၿပီးဆံုးၿပီးအခ်ိဳ႕ေတာင္ အဂၤလိပ္စကားေျပာဖို႔ လိုအပ္လာရင္ အျပင္သင္တန္းေတြကို အားကိုးေနၾကရပါတယ္။

ဘာသာစကားတစ္မ်ိဳးက ေသခ်ာေလ့လာမယ္ဆိုရင္ ၆ လေတာင္ မၾကာဘူး ေကာင္းေကာင္းတတ္ကၽြမ္းနိုင္တယ္လို႔ အခ်ိဳ႕ကဆိုပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ပါရမီရွင္ေတြမို႔ပါလို႔ ေစာဒကတတ္လို႔ရပါတယ္။ အဲဒါဆိုရင္လည္း သာမန္လူေတြအတြက္က ၄ ႏွစ္ဆိုရင္ လံုေလာက္နိုင္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ အဂၤလိပ္စာကို ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက မသင္သင့္ဘူးထင္ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ျမန္မာနိုင္ငံမွာ ( မူလတန္း၊ အလယ္တန္း၊ အထက္တန္း ) အဆင့္ဆင့္မွာ ဆံုးခန္းမတိုင္ခင္ တစ္၀က္တစ္ပ်က္နဲ႔ ပညာေရးကိုေက်ာခိုင္လိုက္ရတဲ့သူက ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္လို႔ ေျပာၾကပါတယ္။ အတိအက်သိရဖို႔ကေတာ့ အေသအခ်ာ ကြင္းဆင္းေလ့လာနိုင္ဖို႔လိုပါလိမၼယ္။ အဲလိုပညာေရး မၿပီးဆံုးပဲ မိ႐ိုးဖလာ စား၀တ္ေနေရးကို လုပ္ကိုင္စားေသာက္မဲ့ လူေတြအတြက္က ေက်ာင္းကသင္ေပးလိုက္တဲ့ အဂၤလိပ္စာက အသံုးမတည့္ ျဖစ္ေနဖို႔ မ်ားပါတယ္။ ပညာေရးက လိုအပ္ခ်က္နဲ႔မညီသလို (ေစ်းကြက္မ၀င္သလို) ျဖစ္ေနတာေပါ႔။
အဲလိုအဂၤလိပ္စာသင္ရမယ့္ အခ်ိန္ေတြမွာ (႐ံူးကန္ရမယ့္ဘ၀အတြက္) တစ္ျခားအက်ိဳးရွိမယ့္ ဘာသာတစ္ခုခုကို အစားထိုးသင္ၾကားတာက ပိုေကာင္းမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ဥပမာ...
က်န္မာေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး။ အစားအစာနဲ႔ အဟာရအေၾကာင္း၊ ေဆး၀ါမ်ားအေၾကာင္း၊ အားကစားနဲ႔ကာယပညာ၊ ေရွးဦးသူနာျပဳစုနည္း
စာေပနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး။ ၀တၱဳ၊ ေဆာင္းပါး၊ ကဗ်ာ၊ ကာတြန္း တို႔ကိုဖတ္နည္း နဲ႔ေ၀ဖန္နည္း၊ အေျခခံ စာနယ္ဇင္းပညာ
စီးပြားေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး။ အသံုးနဲ႔အျဖဳန္းကိုနားလည္ဖို႔၊ က်င္လည္ရမယ့္ ပတ္၀န္းက်င္ရွိစီးပြားေရးလုပ္ငန္း အေျခခံပညာ၊ စီးပြားေရးေလာကမွာ သိပ္ခါရွိရွိေနနိုင္ေအာင္ လိုက္နာသင့္တဲ့ လူ႔စည္းကမ္းက်င့္၀တ္ေတြ.
စသျဖင့္ အခုဥပမာေပးသြားသလို အေၾကာင္းအရာေတြကို ပညာရွင္ေတြက သီအိုရီထုတ္ၿပီး သင္႐ိုးေရးဆြဲေပးမယ္ဆိုရင္၊ (က်န္းမာေရးအဆင့္အတန္းပို ျမင့္တဲ့၊ စာေပနဲ႔ပိုမိုနီးစပ္တဲ့၊ စီးပြားေရးကို ပိုလုပ္တတ္တဲ့့) အခုအေနအထားထက္သာတဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုျဖစ္လာနိုင္မယ္လို႔ထင္တယ္။ အခုေျပာထားတဲ့ ဥပမာေတြအျပင္ လက္ေတြ႔ ဘ၀မွာအသံုးတည့္မယ့္ အျခား သိသင့္တာေတြလည္းရွိဦးမွာပါ။ ရရွိနိုင္တဲ့ အခ်ိန္အေနအထားနဲ႔ သင့္ေတာ္မယ့္ ျပဌာန္းခ်က္ကိုျပဳစုၿပီး ပို႔ခ်ေပးသင့္တယ္ထင္တယ္လို႔ ေဆြးေႏြးလိုပါတယ္။
ဒီအေၾကာင္းနဲပတ္သက္ၿပီး ပိုစ္တစ္ခုေရးျဖစ္ဖို႔ ႀကိဳးစားလိုက္ပါဦးမယ္။ သားေရးထားတာေတြကိုလည္း အားမနာတမ္းလာေရာက္ေ၀ဖန္ ေဆြးေႏြးလွည့္ပါလို႔ ဖိတ္ေခၚပါတယ္။

(လူေနမႈ႕၊ ကြာဟမႈ႕ တို႔မွာ (မႈ) က ေအာက္ကျမင့္မပါဘူးထင္ပါတယ္....လူေနမႈ၊ ကြာဟမႈ)

balargout said...

အခုလို ေဆြးေႏြးတာေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ အျမင္ တစ္ခုထဲကို အဓိကထားေရးခဲ့တာပါ။ လက္ေတြ႕မွာ ကြဲလြဲ မႈ႕ေတြ အမ်ားႀကီးရိွေနပါေသးတယ္။ တစ္စံုတရာ အေျပာင္း အလဲတစ္ခုအတြက္ ကၽြန္ေတာ့္ ႀကိဳးပမ္းမႈ႕ေလးပါ။ ေနာက္လဲ ဆက္လက္ ေဆြးေႏြး ေပးပါဦး။ ေက်းဇူးပါ။

ဂ်စ္တူး - gyit_tu said...

ရြက္၀ါ.. ဒီကိစၥ ေျပာမလို့ပါပဲ...

(၁) အဂၤလိပ္စာကို ဘာသာစကားတခုအေနနဲ့ပဲမို့လို့ ၄နွစ္နဲ့သင္နိုင္ေလာက္တယ္ဆိုျပီး ငယ္၂တည္းက မသင္ဘူးဆိုတာ က်မေတာ့ လက္မခံမိဘူး ။ ဘာလို့လဲဆိုေတာ့..

- အဂၤလိပ္စာဆိုတာ ကမၻာမွာ globalization ဆိုတာ ျဖစ္ထြန္းတဲ့တေန့ ၊ လူတိုင္းသံုးမယ့္ globalized language တခုအျဖစ္ ထိပ္ဆံုးမွာ ပါတယ္ ။ ဒီေတာ့ ဒီဘာသာရပ္ဟာ အေရးၾကီးတယ္ ။

- အဂၤလိပ္စာကို ၄နွစ္နဲ့သင္မယ္ဆိုတာ စာအုပ္ထဲပါတာေတြေတာ့ သင္နိုင္ပါတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ ဘာသာစကားတခု ကြ်မ္းက်င္ဖို့ဆိုတာ အျမဲ ထိေတြ ့ေနဖို့ လိုတယ္ ။ က်မ အေမဟာ ဗမာျပည္မွာ ၉တန္း ၁၀တန္း အဂၤလိပ္စာ သင္ခဲ့တာ နွစ္အေတာ္မ်ားမ်ားပဲ ။ English Grammar ကို က်မထက္ ပိုတတ္ကြ်မ္းတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ သူက အျမဲ အဂၤလိပ္လို ထိေတြ ့မႈမရွိတဲ့အတြက္ ၊ က်မေလာက္ ေ၀ါဟာရ မၾကြယ္၀ဘူး ၊ ေနာက္ တခ်ိဳ့ စာေၾကာင္း အသံုးအႏႈံးေတြမွာ ေထာက္ေနတတ္တယ္ ။

- က်မ ဂ်ာမန္ဘာသာကို ေလးနွစ္တိတိ သင္ၾကားခဲ့တယ္ ။ အေရး ၊ အဖတ္ ၊ အေျပာ.. ဒါေပမယ့္ လံုး၀မထိေတြ ့တာၾကာလာေတာ့ ၊ ခုဆိုရင္ မဂၤလာပါ ၊ ေနေကာင္းလား ၊ ေကာင္းေသာမနက္ခင္းပါ စတာေတြပဲ ေျပာနိုင္ေတာ့တယ္ ။

- ေနာက္တခု ေျပာခ်င္တာ.. ဘာသာစကားဆိုတာ စာအုပ္ထဲ သံုးတာနဲ့ ၊ အျမဲသံုးေနတာ မတူပါဘူး ။ က်မတို့ ဗမာစကားမွာေတာင္ ၊ အျမဲ က်င္လည္က်က္စားေနတဲ့ေပၚ မူတည္ျပီး ၊ အသံုးအႏႈံးေတြ ကြဲဲျပားတယ္ ။

- ကေလးေတြကို ငယ္၂ေလးထဲက အဂၤလိပ္လို သင္ေပးထားရင္ ၊ သူတို့ဟာ အဂၤလိပ္စကားကို နားရည္၀မယ္.. သပ္၂ၾကီး ဘာသာစကားတခုလို မသင္ရေတာ့ပဲ ၊ ကိုယ့္ဘာ့သာစကားအျပင္ ၊ အဂၤလိပ္စာကုိလဲ natural language တခုအေနနဲ့ ၊ interchange လိုျပီး ၊ လိုအပ္ရင္ လိုအပ္သလို ေျပာတတ္လာမယ္ ။ စကၤာပူမွာ အဂၤလိပ္လို သင္ျပီး ၊ အဂၤလိပ္ ျပဌန္းစာအုပ္ေတြနဲ့ ၾကီးျပင္းခဲ့ရတဲ့ တရုတ္ ၊ မေလး ၊ ကုလား ကေလးေတြဟာ ၊ ဘာသာ ၂မိ်ဳးလံုးကို အနည္းနဲ့အမ်ား တတ္ေျမာက္ေနသလိုေပါ့ ။

ဂ်စ္တူး - gyit_tu said...

ေနာက္တခ်က္က ရြက္၀ါတင္ျပသလို က်န္းမာေရး.. အစားအစာ ၊ ေဆး၀ါး စတဲ့ သိသင့္ သိထိုက္တဲ့ အေၾကာင္းေတြကိုလည္း ၊ စာေမးပြဲမေျဖဆိုရပဲ ၊ knowledge ရေစတဲ့ ဘာသာရပ္အျဖစ္ သင္ၾကားမယ္ဆိုရင္ ၊ အေထာက္အကူအမ်ားၾကီး ျဖစ္မယ္ ဆိုတာ ေထာက္ခံပါတယ္ ။ (supporting subjects အေနနဲ့ေပါ့ )

ဒါေပမယ့္ သင္ရိုးညႊန္းတန္းမွာ ရွိသင့္ရွိထိုက္တဲ့ ဘာသာရပ္ေတြကိုေတာ့ ၊ က်မတို့ မပယ္သင့္ေသးဘူး ။ ဘာလို့လဲဆိုေတာ့ ငယ္ရြယ္တဲ့ ကေလးငယ္ေတြမွာ ကိုယ္ပိုင္ဆံုးျဖတ္နိုင္စြမ္း အနည္းငယ္ပဲ ရွိေသးတယ္ ။ သူတို့ကို နည္းေပးလမ္းျပလည္း လုပ္ရဦးမယ္ ။ ဒါအတြက္ စာအုပ္ထဲက စာေတြပါတဲ့ core subjects ေတြ လိုတုန္းပဲ ။

ခုလို ေဆြးေႏြးတင္ျပတာ ေက်းဇူးပဲ ရြက္၀ါ ။

 

© 2007 IngridGrey By Arephyz